وبلاگ تخصصي حيوانات

پرنده توکان

Fri, 02 Jul 2010 19:11:00 GMT

<**ادامه مطلب...**>

ـ پراکندگي :در کشورهاي آرژانتين ، بوليوي ، پاراگوئه ، پرو ، آمريکاي شمالي
ـ رژيم غذايي: به طور عمده ميوه خوار به شمار مي رود ولي از حشرات ، تخم پرندگان ديگر و مارمولک هم تغذيه مي کند .
ـ زيستگاه : جنگلهاي استوايي
خانواده ي توکانها (Ramphatidae) شامل سي و پنج گونه هستند . اين پرندگان به علت سايز بزرگ بدن و رنگ جذاب نوکشان ، که هر دوي اينها براي اهداف مختلفي به کار مي روند ، به راحتي از ساير پرندگان شناخته مي شوند . اين خصوصيات به آنها در غذا خوردن ، مبارزه کردن و فرايند جفت گيري کمک مي کنند.
با اين وجود هيچ کدام از فعاليت هاي بالا زياد به نوک نياز ندارند و ساختمان نوک گاهي اوقات نه تنها کمک نمي کند بلکه ممکن است مانع فعاليت هم باشد . توکانها از جمله بزرگترين پرندگان ميوه خوار هستند اما از هر فرصتي براي استفاده از قدرت و نوک مضرس خود براي خوردن پرندگان کوچک ، خزندگان و دوزيستان دريغ نمي کنند .
توکانها فقط در جنگل هاي گرمسيري آمريکا يافت مي شوند طبقه بندي اي که در مورد آنها مي باشد از جنوب مکزيک تا پاراگوئه و شمال آرژانتين ادامه پيدا مي کند که بيشترين فراواني آنها در ناحيه ي آمازون مي باشد . گونه هاي اندکي از اين پرنده را مي توان در کوههاي اندس يافت ، اکثريت آنها در مناطق بلند و مرتفع زندگي مي کنند .
توپي محلي هندوستان پرنده اي بود که به نام توکو خوانده مي شد اما جستجو گران آمريکايي قرنها پيش اين لغت را به توکان تغيير دادند . بسياري از اعضاي خانواده ي توکانها ، پرندگاني کوچک هستند و اندازه شان مثل زاغ سياه مي باشد .
آنها شامل توکانت ها از سر ده ي Aulacrhynchus و aracaris همچنين از گونه ي pteroglossus ، Selenidera ، Baillonius مي باشند .
از گونه هاي کوچک رايج که در باغ وحش ها به نمايش در مي آيد گونه ي greenaracari مي باشد ، اما همين گونه در خارج از آمريکا کمياب است . بزرگترين توکاني که در رسانه هاي تصويري مي بينيم از گونه هاي Ramphastos مي باشد که شامل سرده هاي toco (Ramphastos toco ) ، keel-billeed Ramphastos sulfuratus )) ، chest nut – mandibled ( Ramphastos swainsonii ) ،Red-billed ( Ramphastos tucanus ) مي شود.
همه ي توکانها دو پنجه در جلو و دو پنجه در عقب دارند ، اين شکل انگشتان به توکانها اجازه مي دهد تا خودشان را به هنگام گشتن به دنبال لانه و غذا به درختان متصل نگه دارند ، اين حالت پاها به آنها کمک مي کند تا بتوانند بقيه ي پرندگان را تعقيب کنند . آنها دم نسبتا سخت و محکم دارند که اعمال آنها را پشتيباني مي کند .
بعضي از پرندگان گونه ي aracaris اجتماعي هستند ، به اين منظور که با هم لانه سازي مي کنند و به پدر و مادرشان در غذا دادن به برادر يا خواهر کوچکتر خود کمک مي کنند . اگثر گونه ها اين قدر اجتماعي نيستند مثلا پرندگان متعلق به سر ده ي Ramphastos معمولا در مقابل پرنده ي همراه خود کم تحمل هستند.

? تاريخچه اي از حضور توکانها در باغ وحش هاي جهان
اولين باري که توکانها در انظار عمومي به نمايش در آمدند ، در باغ وحش لندن در سال ???? بود که پرنده هاي رنگارنگ گونه ي aracari (pteroglossus torquatus ) به نمايش گذاشته شد.توکو توکان براي اولين بار در سال ???? در باغ وحش Artis واقع در آمستردام در معرض ديد عموم قرار داده شد . دفعه ي بعدي در اواخر قرن نوزدهم ، در باغ وحش لندن و باغ جانورشناسي برلين اولين بار بود که بعضي گونه هاي ديگر توکان به نمايش در آمدند .
در باغ وحش آ مريکا ، گونه ي red–billedtoucans(Ramphastos erythrorhynchus) براي مدت زيادي (تا سال ????( نگه داري مي شد . تعدادي ازگونه هاي رايج را از خارج وارد مي کردند و در تمام باغ وحش هاي آمريکا مثل باغ وحش فيلا دلفيا واقع در پنسيلوانيا ، باغ وحش سينسيناتي واقع در اوهايو ، باغ جانور شناسي بوفالو واقع در نيو يورک ،
park zoo ( new york city ) central و پارک لينکولن واقع در شيکاگو بودند.
در آغاز قرن بيستم ، بقيه ي باغ وحش ها هم شروع به نمايش در آوردن توکانها کردند . پارک ملي جانورشناسي در واشنگتن ، گونه هاي groove – billed toucane ، keel billed toco ، red – billed toucan را به نمايش گذاشت . در سال ???? در باغ وحش سن ديگو اولين گونه اي از توکانها که به نمايش در آمد ، keel – billed بود .
باغ وحش برونکس در نيويورک از سال ???? تا ???? مجموعه ي عظيمي از توکانها را نگهداري کرد و هم اکنون اکثر باغ وحش هاي سراسر دنيا اين پرنده را دارند ، البته بعضي از گونه هاي اين پرنده در پارک پرندگان jurong در سنگاپور در محيط سر سبزي به صورت آزادانه وجود دارند که البته اطراف آن را حصار کشي کرده اند . تا پرندگان بتوانند از آب و هواي گرمسيري هم استفاده ي کافي را ببرند . در کشورهاي سردسير ، مثل نواحي سردسير اروپا و قسمتي از آمريکاي شمالي ، معمولا توکانها درون حصارهايي از جنس شيشه با ابعاد بسيار زياد به نمايش گذاشته مي شوند .
اولين توکاني که در باغ وحش توليد مثل کرد و تخم گذاشت در سال ???? ، در باغ وحش لندن از گونه هاي spot-billed toucanets (selenideramaculirostris ) بود که البته جوجه ها زنده نماندند . در دهه هاي بعد دامپزشکان باغ وحش ها تحقيقات خود را در اين زمينه افزايش دادند تا بتوانند در باغ وحش ها محيطي را براي توليد مثل موفق توکانها فراهم کنند .
اما تلاش هاي آنها تا سال ???? هيچ نتيجه اي نداشت ، تا اينکه در پارک vogel در آلمان توکاني از نوع توکان سينه سرخ (red – breasted) توليد مثل موفقي انجام داد .
از سال ???? ramphastos toucan شروع به توليد مثل هاي موفقيت آميزي کردند . و از اين سال به بعد هر باغ وحشي دست کم يک توليد مثل را در بين توکانهايشان داشته اند.

همستر

Fri, 02 Jul 2010 19:03:00 GMT

<**ادامه مطلب...**>

همستر از خانواده جوندگان است،همستر همه چيزخوار(omnivorous) است و به اين جانور مي توان ميوه، سبزيجات و دانه ها را هم(بغير از غذاهاي اصلي) بعنوان غذا داد.
اين حيوان از سن 10-7 روزگي شروع به خوردن مواد جامد مي کنند، همستر بالغ 5 تا 10 گرم غذا در روز احتياج دارد، همچنين در روز 10 ميلي ليتر بر اساس 100 گرم وزن بدن آب مي خورد. وزن همستر بالغ نر حدود 130-30 گرم و طول عمر 2-1/5 سال و سن بلوغ 6-8 هفنگي است.
سه نژاد عمده همستر وجود دارد:1- Syrian 2-Chinese 3- Russian
همستر در گونه هاي خود جيب هاي گونه اي(cheek pouch) دارد اين جيبها در دو طرف گونه واقع شده اند و کار حمل مواد غذايي و مخفي کردن نوزادان تازه متولد شده در هنگام خطر را بر عهده دارند.
دندانهاي پيشين همستر مدام در حال رشد است و براي کوتاه کردن آن احتياج به مواد غذايي خاص و وسايلي در محل نگهداري خود دارند.
در ايران واکسن خاصي براي همستر وجود ندارد هر چند برخي از همکاران عقيده دارند که از واکسن هاري مي توان استفاده کرد، ولي اين واکسن براي سگ و گربه تهيه شده است و مي تواند براي همستر ها موجب مشکلاتي از قبيل مرگ شود. اين حيوان هر شش ماه يکبار بايد توسط دامپزشک معاينه شود و داروي انگلي لازم براي آن تجويز شود.

تصاويري از مرغ عشق صورت گلي

Mon, 28 Jun 2010 15:22:00 GMT

<**ادامه مطلب...**>

يک جفت مرغ عشق صورت هلويي Peach-faced Lovebird

مرغ عشق صورت گلي Rosy-faced Lovebird ( نوع وحشي در حال خوردن غذا )

يک جفت مرغ عشق صورت هلويي Peach-faced Lovebird

مرغ عشق صورت گلي Rosy-faced Lovebird در حال خوردن دانه گل آفتاب گردان

يک جفت مرغ عشق صورت هلويي Peach-faced Lovebird ( سمت چپ؛ نوع وحشي )

يک جفت مرغ عشق صورت گلي Rosy-faced Lovebird در لانه دست ساز بشر

مرغ عشق صورت هلويي Peach-faced Lovebird در آشيانه و جوجه هاي تازه سر از تخم درآورده

فنچ

Mon, 28 Jun 2010 15:22:00 GMT

<**ادامه مطلب...**>

معرفي فنچ
فنچ راه راه با نام علمي poephila يکي از پرندگان کوچک با طول متوسط 9 سانتيمتر بومي چمنزارهاي استراليا مي باشد. با توجه به اينکه کشور استراليا داراي سياست درهاي بسته براي صدور حيوانات به خارج مي باشد، اغلب فنچهايي که در خارج از اين کشور ديده مي شوند در استراليا متولد نشده اند. فنچهاي راه راه داراي تنوع رنگ بسياري مي باشند و در زمره معروفترين پرندگاني که در قفس نگهداري ميشوند، بشمار مي آيند. فنچهاي راه راه حيوانات دلپذيري براي نگهداري در منزل، محل کار و کلاس درس محسوب مي شوند. يک فنچ نر بالغ رنگينتر و معمولاً براحتي از فنچ ماده قابل تشخيص است. يک فنچ نر بطور معمول داراي نوک و گونه هاي نارنجي روشن، هاشورهاي سياه و سفيد در سرتاسر گلو و سينه و خالهاي قهوه اي در دو طرف بدن مي باشد. محبوبيت شديد فنچ هاي راه راه به دو خصوصيا رنگين بودن و قابليت زاد و ولد آسان آنها نسبت داده مي شود. معمولاً دارندگان فنچها فرصتهاي مکرري براي ديدن رفتارهاي جنسي، جفت گيري و تولد جوجه هاي فنچها خواهند داشت.
آواز فنچ
يکي ديگر از جذابيت هاي عمده فنچ هاي راه راه صداي جيک جيک لطيف آنها مي باشد. عده اي صداي شيرين و مطبوع جيک جيک فنچ هاي راه راه را بر عکس ديگر پرندگان اين دسته بسيار آرامش بخش و خوش آيند توصيف کرده اند.

زندگي اجتماعي

فنچ هاي راه راه پرندگان فوق العاده اجتماعي هستند، اگر چه اين رفتار تنها در بين همنوعانشان مشاهده مي شود. به عنوان مثال، فنچهاي راه راه در حضور انسانها بسيار خجالتي هستند و دوست ندارند دست آموز باشند و يا در دست انسانها قرار بگيرند. بعضي از دارندگان فنچهاي دست آموز معتقدند اين پرندگان احساس بهتري نسبت به لمس کردن و نوازش دارند. بر اين اساس نمي توان فنچ هاي راه راه را گزينه مناسبي براي جويندگان حيوانات دست آموز خانگي بحساب آورد. در محل سکونت بومي آنها در استراليا، فنچ هاي راه راه بصورت دسته هاي بزرگ در چمنزارهاي پهناور و دشت هاي وسيع حرکت مي کنند و حتي فنچ هاي محبوس در قفس نيز اين طبيعت شديداً اجتماعي خود را حفظ مي کنند. فنچ هاي راه راه با اختيار جفت خوشحالي و شادماني خويش را تضمين مي کنند. يک جفت فنچ راه راه در مواقع استراحت، جفتگيري، تيمار و آراستن يکديگر، نزديک و چسبيده به هم قرار مي گيرند. اگر چه اغلب نزاع بين يک جفت فنچ بر سر جايگاه و محل سکونت در مي گيرد که البته محدود به خوابيدن روي تخمها نمي شود. يک استراتژي براي محدود کردن يک فنچ نر پرخاشجو مهيا کردن يک وسيله بازي و سرگرمي جهت تخليه پرخاشگري او مي باشد.

قفس

فنچ هاي راه راه بسيار فعال هستند و از پريدن به اين سو و آن سو بسيار لذت مي برند. متخصصين توصيه مي کنند دارندگان اين نوع فنچ بزرگترين مکان ممکن را جهت پريدن به اين حيوانات اختصاص دهند. بنا بر اين توصيه ها مکان زندگي آنها نبايد کمتر از 20 اينچ باشد. قفسهاي چوبي و فلزي ارزان قيمت پر طرفدارترين قفسها براي نگهداري فنچ ها مي باشند. لانه اين پرنده معمولاً در زير سقف و اغلب منتسب به بحثهاي ادبيات خانه سازي فنچها مي باشد.اغلب ساختارهاي بزرگتر از قفسهاي 1.4 متر مکعب قابل دسترس تر هستند تا قفسهاي بزرگي که در باغ وحش ها يافت مي شوند. به خاطر اندازه کوچک فنچها اين پرندگان مکان زيادي را به خود اختصاص نمي دهند. براي فنچهاي خوشرنگ فضاي بين ميله هاي قفس نبايد بيشتر از نيم اينچ باشد. قفسهاي ساخته شده از فلز برنج به خاطر خاصيت سمي پنهاني که دارند به هيچ عنوان توصيه نمي شوند. جهت حفظ شادابي و عدم اضطراب فنچها قفس آنها را در مکانهاي آرام و ساکت و کم رفت و آمد منزل، محل کار يا کلاس درس قرار مي دهند. تاب براي تاب خوردن يکي از بهترين وسائل براي قفس فنچها مي باشد.

رژيم غذايي
تعويض آب پرنده بصورت روزانه بسيار مهم و ضروري است. اگر قادر به تعويض روزانه آب نباشيم بهتر است از تيوبهاي آبدهي استفاده کنيم. غذاي اصلي فنچها را دانه تشکيل مي دهد. ارزن عمده ترين دانه اي است که هر فنچي از خوردن آن لذت مي برد. مقدار و ميزان مناسب و شايسته دانه از نظر فرمول و اندازه وزني در فروشگاههاي غذاي حيوانات خانگي موجود مي باشد. فنچهاي راه راه عاشق دانه هاي ارزن بصورت خوشه اي و جدا نشده از شاخه مي باشند. علاوه بر دانه فنچهاي راه راه نيازمند يک ---- تکميلي شامل سبزيجات از قبيل اسفناج، سبزيجات تازه و ميوه هستند. استفاده از دانه هاي جوانه زده روش مناسبي است که توسط بعضي از دارندگان فنچها جهت تامين سبزيجات مورد نياز پرنده مورد استفاده قرار مي گيرد. هويج بخارپز و خيار مثالهايي از سبزيجاتي هستند که توسط فنچها خورده مي شوند. کلسيم يک ماده معدني ضروري تکميل کننده رژيم غذايي فنچهاي راه راه محسوب مي شود. کلسيم براي رشد و استحکام استخوان بندي پرنده و همچنين در فنچهاي ماده براي تخم گذاري بسيار ضروري و مهم مي باشد. واضح است که نياز به کلسيم در فنچ هاي ماده در طول دوره تخم گذاري بسيار حادتر و شديدتر است. پودر استخوان موجود در فروشگاههاي غذاي حيوانات ساده ترين روش براي تامين کلسيم مورد نياز پرنده مي باشد. خوراک تخم مرغ نيز بصورت دوره اي براي تامين کلسيم مورد نياز توصيه شده است. همچنين در طول دوره تخم گذاري و خوابيدن روي تخم ها دارندگان و پرورش دهنگان زيادي توصيه مي کنند که يک خوراک دستي مخصوص پرنده شامل انواع دانه هاي خيس خورده و قرار دادن آن در لانه پرنده هديه اي مقوي براي فنچها محسوب مي شود. مزيت استفاده از اين پودرهاي دست ساز آماده براي تغذيه فنچها در اين است که در هنگام غذا دادن به جوجه هاي تازه از تخم درآمده والدين راحتتر خواهند بود و جوجه ها بهتر مي توانند اين فرمول غذايي را هضم کنند. دليل استفاده از اين غذاي دستي براي فنچ ها قبل از شروع دوران زاد و ولد آشنايي و عادت کردن فنچها به اين غذا بيان مي شود تا در روزهاي بعد بتوانند از اين غذا براي تغذيه جوجه هاي جوان استفاده کنند. بعلاوه وقتي فنچها در موقعيتهاي استرس زا مثل تعويض محل زندگي، توليد مثل، از دست دادن جفت و ... مي باشند بهتر است به رژيم غذايي آنها مقداري پودر ويتامين محلول در آب اضافه نمود.

توليد مثل

به عنوان يک قانون، فنچهاي راه راه آشيانه سازهاي با پشتکار و ماهري هستند. لانه هاي خيزراني به خوبي لانه هاي تودرتو کاربرد دارند. وقتي پروسه لانه سازي آغاز مي شود، پرنده نر مواد اوليه ساخت آشيانه را جمع آوري و در محل ساخت آشيانه جهت شروع عمليات ساخت لانه نگهداري مي کند. براي فنچهاي محبوس در قفس مي توان از مواد ساختگي لانه سازي که بر اساس مواد موجود در طبيعت طراحي شده اند استفاده کرد.
بسيار مهم است که در مورد رژيم غذايي والدين در حين لانه سازي و زاد و ولد اطلاعاتي داشته باشيد. ( به بالا مراجعه کنيد. )
بعد از لانه سازي ماده فنچ 4 تا 6 تخم مي گذارد و سپس روي آنها مي نشيند. سر در آوردن جوجه ها از تخم و دوره خوابيدن روي تخمها ممکن است 11 تا 14 روز و يا بيشتر طول بکشد. همه مراحل خانه سازي تا مستقل شدن جوجه هاي بال و پر گشوده تقريباً 2 ماه طول مي کشد.
بيشتر دارندگان تازه کار فنچها اين پروسه را با اشتياق دنبال مي کنند. اين مهم است که به فنچها اجازه ندهيم با فواصل نزديک زاد و ولد کنند. توليد و تناسل هم نژادها باعث ضعف در زاد و ولد و نهايتاً بخطر افتادن نسل پرنده مي شود.

شاه بوف

Mon, 28 Jun 2010 15:18:00 GMT

<**ادامه مطلب...**>

شاه بوف با نام علمي Bubo bubo از شاخه مهره داران، رده پرندگان، راسته جغدسانان و خانواده جغدها مي باشد. شاه بوف عمدتاٌ در آفريقاي شمالي، اروپا، خاور ميانه و آسيا يافت مي شود. مناطقي که اين گونه در آنها زندگي مي کند، عبارتند از:
افغانستان، آلباني، ارمنستان، اتريش، آذربايجان، بلاروس، بلژيک، بوسني و هرزگوين، بلغارستان، چين، جمهوري چک، دانمارک، فنلاند، فرانسه، آلمان، يونان، هنگ کنگ، هند، ايران، عراق، اسرائيل، ايتاليا، ژاپن، قزاقستان، کره، قرقيزستان، لبنان، ليتواني، لوگزامبورگ، يوگسلاوي، هلند، نروژ، پاکستان، مجارستان، پرتغال، روسيه، روماني، اسلواکي، اسپانيا، سوئد، سوئيس، سوريه، تاجيکستان، ترکيه، اکراين، ازبکستان، يوگسلاوي، گرجستان، لهستان، انگلستان.
لازم به ذکر است نسل اين گونه در بخش هايي از کشور ترکمنستان منقرض شده است.
اين جغد در زيستگاههاي متفاوتي شامل مناطق جنگلي، بيابان هاي گرم، کوهستان ها و کنار رودخانه ها قادر به زندگي است. همچنين ممکن است در زمين هاي باز که داراي درختان کمي هستند مانند علفزارها نيز ديده شوند. البته ترجيح مي دهد به خصوص هنگام لانه سازي از مناطق صخره اي به عنوان زيستگاه استفاده کند. شاه بوف به دنبال زيستگاههايي با ذخيره غذايي کافي و مکان هاي مناسب براي لانه سازي است.
شاه بوف ها بزرگترين جغدها در جهان هستند. شاه بوف ها به واسطه بزرگي و چشمهاي نارنجي رنگ به خوبي قابل شناسايي هستند.
شاه بوف ها عمر نسبتاٌ طولاني دارند. اين گونه هيچ دشمن طبيعي واقعي ندارد. در طبيعت تقريباٌ ?? سال و در اسارت حدود ?? سال زندگي مي کند.
شاه بوف به جز در زمان جفت گيري گونه اي منزوي است. آنها از قلمرو خود در مقابل ساير جغدها دفاع مي کنند و تنها اگر با کمبود غذا مواجه شوند، قلمرو خود را با ساير جغدها شريک مي شوند. شاه بوف ها ترجيح مي دهند در قلمرو خود باقي بمانند مگر اينکه با کمبود غذا مواجه شوند و يا توسط ساير جغدها از قلمرو خود رانده شوند. با وجود اندازه بزرگش به خوبي مي تواند بگريزد و همين مسئله موجب گرديده که مطالعه ويژگي ها و عادات آنها در زيستگاه طبيعي مشکل شود. شاه بوف ها بيشتر روز را به صورت غير فعال روي درختان مرتفع سپري مي کنند. آنها شب فعال هستند و هنگام غروب و در طي شب فعال مي شوند. البته وقتي با کمبود غذا مواجه مي شوند، هنگام روز نيز به شکار مي پردازند.
شاه بوف ها گوشتخوار هستند. آنها شب شکار هستند و براي شکار از تکنيک هاي متفاوت استفاده مي کنند. آنها صيد خود را در هوا و يا روي زمين مي گيرند. ترجيح مي دهند در مکانهاي باز و وسيع شکار کنند تا در جنگل. بيشتر جغدها شکارچيان قابلي هستند و شاه بوف نيز از اين قاعده مستثني نيست. بالهاي جغد هنگام پرواز صداي بسيار کمي توليد مي کند. با داشتن بينايي شبانه خوب، شنوايي قوي و پرواز آرام و بي صدا صاحب قلمرو خود هستند. آنها تقريباٌ از هر چيزي که بدست مي آورند، تغذيه مي کنند مانند موش، ول، سوسک و حتي شکارهاي بزرگ نظير گوزن و روباه. همچنين از ساير پرندگان نظير کلاغ، مرغابي و حتي ساير جغدها نيز تغذيه مي کنند. شکار غالب معمولا از زيستگاهي به زيستگاه ديگر متفاوت است اما اغلب از جوندگان کوچک تغذيه مي کنند. INTERNATIONAL PERSIAN PET
شاه بوف ها بالاترين حلقه زنجيره غذايي در اکوسيستم هستند. شاه بوف ها در کنترل تعداد جوندگان در اکوسيستم هاي مختلف نقش اساسي دارند. حذف اين گونه ها مي تواند به طور قابل توجهي موجب افزايش جمعيت جوندگان شود.

مرغ عشق صورت هلويي

Mon, 28 Jun 2010 15:12:00 GMT

<**ادامه مطلب...**>

نام علمي: Agapornis roseicollis

اسامي عمومي: Peach-faced Lovebird ( مرغ عشق صورت هلويي )

Rosy-faced Lovebird

از آنجايي که عادت چشمگيري در تميز کردن پرهاي يکديگر دارند، مرغ عشقشان مي نامند.

خانواده: Psittacidae

مرغ عشق صورت هلويي / Peach-faced Lovebird / Agapornis roseicollis

زيستگاه اصلي : جنوب غربي آفريقا

وضعيت بدني: ماده ها عموما" تيره تر و سبز تر هستند در حاليکه نرها کوچکتر و روشن ترند. نوع وحشي معمولا" رنگ سبز بيشتري دارد. صورت و گلويشان صورتي رنگ است که در قسمت جلوي سر ( پيشاني و بالاي چشم ها ) اين رنگ تيره تر مي شود. منقارشان سبز مايل به زرد است و پاهايشان خاکستري است. عنبيه چشمشان قهوه اي رنگ است. جوانترها، صورت و گلوي کم رنگ تري دارند.

وزن: حدود 55 گرم

طول بدن: بين 17 تا 18 سانتيمتر ( طول بال ها: 106 ميلي متر و طول دم: 44 تا 52 ميلي متر )

ارتفاع:

وضعيت زندگي: دسته هاي اين مرغ هاي عشق پر هياهو و فراوان، با مهارت و چالاکي روي درختان و بوته ها مانور مي دهند. اجتماعاتي از اين پرنده در شکاف هايي درون صخره ها يا ساختمان ها آشيان مي کنند و يا قسمت هاي بزرگي از آشيانه هاي اشتراکي پر اتاق پرندگان بافنده را تصاحب مي کنند. شکل خوابيدن اين پرندگان مشهور است. جفت ها پهلو به پهلوي يکديگر مي نشينند و صورتشان را رو به هم نگه مي دارند.

تغذيه: دانه ها و توت ها را مي خورند و هيچ گاه از منابع آبي دور نمي شوند.

توليد مثل: گمان مي رود که پرنده ماده بين ماه هاي فوريه تا آوريل ( حدود بهمن تا فروردين ) 3 تا 6 تخم مي گذارد و 23 روز روي تخم ها مي خوابد.

طول عمر: در اسارت معمولا" حدود 15 تا 25 سال عمر مي کنند. نمي دانيم که طول عمر اين پرندگان در وحش چقدر است تنها به نظر مي رسد که در وحش زندگي کوتاهتري داشته باشند.

پلنگ

Mon, 28 Jun 2010 15:04:00 GMT

<**ادامه مطلب...**>

(pantherapardus)پلنگ

مشخصات :جثه اي بزرگ ،بدني عضلاني ولي نرم و قابل انعطاف ،سري پهن ، گوش هايي کوچک وگرد دارد . دست و پا نسبتا کوتاه با پنجه هاي پهن و ناخن هاي تيز و بلند ،موها نرم و کوتاه ورنگ موهاي پشت کرم متمايل به نارنجي ،و زير بدن کرم متمايل به خاکستري است سطح پشت و پهلو از خال هاي تو خالي شبيه گل و سر و گردن ،روي دستها وپاها و زير بدن از خال هاي تو پر پوشيده است.

پراکندگي : در ايران علاوه بر جنگلهاي انبوه در مزارع و دشتهاي وسيع ، مناطق کوهستاني و بياباني نيز زندگي مي کند. پلنگ مي تواند در محيط هاي مختلفي زندگي کند به همين علت توانسته است بهتر از بقيه گونه هاي بزرگ نسل خود را حفظ نموده و پراکندگي وسيع تري داشته باشد .

تغذيه : از اکثر پستانداران بزرگ و کوچک و به خصوص پازن ،قوچ و ميش ،و همچنين پرندگان ،خزندگان ،ماهي ها و حشرات تغذيه ميکند ،به شکار و خوردن گوشت روباه و سگ اهلي نيز علاقه مند است.

توليد مثل :جفت گيري معمولا در اواسط زمستان صورت مي گيرد . در اين فصل صداي نعره پلنگ ها شنيده مي شود . گاهي ديده شده که چند نر برسر يک ماده نزاع مي کنند و در هر زايمان 1 تا 6 بچه متولد مي شود.

اصول نگهداري از مرغ عشق

Mon, 28 Jun 2010 13:56:00 GMT

<**ادامه مطلب...**>

معرفي
مرغ‌ عشق‌ (Budgerigar) يكي‌ از اعضا كوچك‌ خانواده‌ طوطي‌ها محسوب‌ مي‌شود. مهد اين‌ پرنده‌ زيبا استراليا مي‌باشد.در طول‌ قرن‌ 19 و 20 هزاران‌ جفت‌ از اين‌ پرنده‌ به‌ ساير قاره‌ها آورده‌ شد و خيلي‌ زود توانست‌ جاي‌ خود را به‌ عنوان‌ يك‌حيوان‌ خانگي‌ محبوب‌ باز كند. رنگهاي‌ زيبا، صداي‌ دلنشين‌، توانايي‌ تقليد صدا، طبيعت‌ اجتماعي‌، نگهداري‌ آسان‌ وقيمت‌ ارزان‌، مرغ‌ عشق‌ را به‌ يكي‌ از محبوب‌ترين‌ پرندگان‌ تبديل‌ كرده‌ است

خصوصيات‌
مرغ‌ عشق‌ در رنگهاي‌ متنوعي‌ وجود دارد كه‌ از جمله‌ آنها سبز، زرد، آبي‌ و شيري‌ مي‌باشد. در طبيعت‌ به‌ كمك‌ منقارقوي‌ و شكل‌ انگشتان‌ پاهايش‌، دو انگشت‌ رو به‌ جلو و دو تا رو به‌ عقب‌ به‌ راحتي‌ از شاخه‌ها بالا مي‌رود.

مرغ‌ عشق‌ حدودا در 3 ماهگي‌ بالغ‌ مي‌شود. برجستگي‌ روي‌ قاعده‌ منقار در غالب‌ پرندگان‌ نر بالغ‌ آبي‌ روشن‌ يا بنفش‌و در ماده‌ بالغ‌ قهوه‌اي‌ است‌. البته‌ اين‌ رنگ‌ در نابالغين‌ كاملا مشخص‌ نيست‌ ضمن‌ اينكه‌ هنگام‌ بيماري‌ يا پيري‌ رنگ‌بتدريج‌ كم‌ مي‌شود.
مرغ‌ عشق‌ ماده‌ در هر نوبت‌ به‌ طور متوسط 4-6 تخم‌ مي‌گذارد. جوجه‌ها 16-18 روز بعد از تخم‌ بيرون‌ آمده‌ و24-28 روز در لانه‌ مي‌مانند. در طول‌ اين‌ مدت‌ جوجه‌ها به‌ شدت‌ وابسته‌ به‌ مادر هستند

نگهداري‌

قفس‌: بايد فضاي‌ كافي‌ براي‌ تحرك‌ پرنده‌ داشته‌ باشد. اندازه‌ توصيه‌ شده‌ براي‌ يك‌ جفت‌ مرغ‌ عشق‌ 75‚60‚100سانتيمتر مي‌باشد. داشتن‌ ميله‌هاي‌ افقي‌ (نسبت‌ به‌ عمودي‌) ارجح‌ است‌ چرا كه‌ پرنده‌ مي‌تواند براي‌ بالا رفتن‌ از آن‌استفاده‌ كند.
مكان‌ قفس‌: قفس‌ بايد در اتاقي‌ روشن‌، با هواي‌ مناسب‌ و در جريان‌ (با دماي‌ 1-26 سانتيگراد بدون‌ تغييرات‌ ناگهاني‌)،بدون‌ دود سيگار و در گوشه‌اي‌ از اتاق‌ قرار داد تا پرنده‌ احساس‌ امنيت‌ كند. پرنده‌ نبايد در معرض‌ تابش‌ مستقيم‌ خورشيدباشد همچنين‌ آشپزخانه‌ محل‌ مناسبي‌ براي‌ قفس‌ نمي‌باشد چون‌ داراي‌ بخارات‌ مضر است‌. ارتفاع‌ قفس‌ بهتر است‌طوري‌ باشد كه‌ پرنده‌ حدودا هم‌ سطح‌ چشمان‌ شما باشد تا كنترل‌ و اهلي‌ كردن‌ آن‌ ساده‌تر شود.
با توجه‌ به‌ اينكه‌ مرغ‌ عشق‌ در شب‌ ساعاتي‌ را مي‌خوابد در صورتيكه‌ برق‌ روشن‌ است‌ بهتر است‌ روي‌ قفس‌ با پارچه‌پوشانده‌ شود.
وسايل‌ داخل‌ قفس‌: وسايل‌ لازم‌ براي‌ قفس‌ شامل‌ ظروف‌ آب‌، غذا و سنگريزه‌ و قالب‌ معدني‌ (يا كف‌ دريا) مي‌باشد.اسباب‌ بازي‌ نيز بويژه‌ براي‌ يك‌ پرنده‌ تنها لازم‌ است‌.
كف‌ قفس‌ را مي‌توان‌ با روزنامه‌ (رنگي‌ نباشد) يا روزنامه‌ كه‌ روي‌ آن‌ ماسه‌ ريخته‌ شده‌ است‌، پوشاند. آبخوري‌ لوله‌اي‌،براي‌ مرغ‌ عشق‌ مناسب‌ است‌. جلوي‌ ظروف‌ آب‌ و غذا بايد ميله‌ باشد تا پرنده‌ بتواند بر روي‌ آن‌ بنشيند ضمن‌ اينكه‌ظروف‌ آب‌ و غذا نبايد زير ميله‌هاي‌ بالايي‌ قفس‌ باشند چر كه‌ با مدفوع‌ پرنده‌ آلوده‌ مي‌شوند. آب‌ هميشه‌ تازه‌ و تميز بايددر اختيار پرنده‌ باشد. كف‌ قفس‌ بايد هر روز و كل‌ قفس‌ 3-4 روز يك‌ بار تميز شوند.
ميله‌ داخل‌ قفس‌: ميله‌هاي‌ چوبي‌ نسبت‌ به‌ پلاستيكي‌ ارجح‌ هستند ضمن‌ اينكه‌ بهتر است‌ قطر ميله‌ها متفاوت‌ باشد. به‌طور كلي‌ قراردادن‌ شاخه‌ درخت‌ بويژه‌ به‌ جاي‌ ميله‌هاي‌ بالايي‌ قفس‌ مناسبتر است‌ چرا كه‌ پرنده‌ مي‌تواند از آن‌ بالا رفته‌ضمنا ناخن‌هايش‌ نيز ساييده‌ مي‌شود. براي‌ اين‌ كار مي‌توان‌ يك‌ ساقه‌ به‌ قطر 1-1/5 سانتيمتر پيدا كرده‌ كه‌ عاري‌ ازسمپاشي‌، قارچ‌ و مدفوع‌ پرندگان‌ وحشي‌ باشد سپس‌ برگ‌ و شاخه‌هاي‌ اضافي‌ آن‌ را قطع‌ كرده‌ و داخل‌ قفس‌ قرار داد.

اسباب‌ بازي‌: مرغ‌ عشق‌ آينه‌ را دوست‌ دارد. مي‌توان‌ يك‌ آينه‌ كوچك‌ را داخل‌ قفس‌ قرار داد يا بهتر است‌ يك‌ آينه‌ديواري‌ كنار قفس‌ باشد تا پرنده‌ خود را ببيند. اسباب‌ بازيهاي‌ ديگر مورد علاقه‌ مرغ‌ عشق‌ شامل‌ نردبان‌، تاب‌، توپ‌پينگ‌پنگ‌ آويزان‌ و زنگ‌ مي‌باشند

توليد مثل‌

براي‌ موفقيت‌ در جوجه‌ گرفتن‌ بايد به‌ موارد زير توجه‌ شود:

1ـ فراهم‌ آوردن‌ شرايط مناسب‌ نگهداري‌ و تغذيه‌ 2ـ قرار دادن‌ جعبه‌ آشيانه‌ (شكل‌ 3): يك‌ محرك‌ براي‌ توليد مثل‌ محسوب‌ مي‌شود. براي‌ مرغ‌ عشق‌ جعبه‌ آشيانه‌ به‌ اندازه‌23‚17‚17 سانتيمتر و ورودي‌ به‌ قطر 4-5 سانتيمتر مناسب‌ است‌. وجود يك‌ ميله‌ جلوي‌ سوراخ‌ ورودي‌ كمك‌ مي‌كندپرنده‌ نر جفت‌ خود را هنگام‌ خوابيدن‌ روي‌ تخم‌ها بهتر تغذيه‌ كند. بهتر است‌ كف‌ جعبه‌ آشيانه‌ كشويي‌ باشد (مانندشكل‌) تا تميز كردن‌ آن‌ به‌ سادگي‌ صورت‌ گيرد. ضمنا مرغ‌ عشق‌ تخم‌ را مستقيما روي‌ چوب‌ مي‌گذارد و نياز به‌ ماده‌ديگري‌ نيست‌. 3ـ استرس‌: استرس‌ را بايد به‌ حداقل‌ رساند. صاحبان‌ وسواسي‌ يا فضول‌ كه‌ بطور متناوب‌ داخل‌ جعبه‌ آشيانه‌ را نگاه‌مي‌كنند و نيز ظاهر شدن‌ شكارچيان‌ مانند گربه‌ اطراف‌ قفس‌ از عوامل‌ مهم‌ استرس‌ محسوب‌ مي‌شوند. 4ـ نقش‌ تحريك‌ ساير پرندگان‌: مي‌توان‌ 2 جفت‌ مرغ‌ عشق‌ را در قفس‌هاي‌ مجزا ولي‌ در كنار يكديگر قرار داد. صداي‌ هرجفت‌ مي‌تواند جفت‌ مقابل‌ را به‌ نشان‌ دادن‌ رفتار توليد مثلي‌ تشويق‌ كند. 5ـ تأثير نور: افزايش‌ تدريجي‌ مدت‌ زمان‌ وجود نور تحريك‌ مناسبي‌ است‌. فصل‌ جفت‌گيري‌ مرغ‌ عشق‌ >معمولا< بهار وتابستان‌ است‌.

گياه کاهوي زير آبي

Wed, 16 Jun 2010 15:12:00 GMT

<**ادامه مطلب...**>

نام علمي : Ottelia alismoides

اسامي عمومي : duck lettuce ( کاهوي زير آبي )

santawaa, water plantain
تيره : Hydrocharitaceae
منشاء: از آسيا تا استراليا ( آفريقا، هند، جنوب غربي اقيانوس آرام )
منطقه جا نمايي در تانك : بخش مياني تانک
مشخصات ظاهري گياه : اين گياه در بين ساير گونه هاي Ottelia ، بخاطر برگ هاي بزرگ گرد تا تخم مرغي شکلش که رنگ سبز روشن دارند، به خوبي قابل شناسايي است. کناره برگ ها در گياهاني که کاملا" رشد يافته اند، حالتي مواج دارد. گل هاي گياه، سفيد رنگ هستند اما مرکز گل ها زرد رنگ است. ساقه هايش به هم پيوسته اند و در کنار هم قرار گرفته اند. ريشه هايش فاقد انشعابات هستند. برگ هاي جوان، فاقد ساقه هستند اما برگ هايي که رشد کامل يافته اند، ساقه دارند. گل ها، گاهي تک جنسي هستند ( در گونه هاي استراليايي ) و گاهي دو جنسي. گل هاي دو جنسي و آنها که ماده هستند، ساقه ندارند و به شکل تکي رشد مي کنند اما گل هاي نر، بيشمارند و ساقه دار مي باشند.
نور: کم تا متوسط
دماي مطلوب : 20 تا 28 درجه سانتيگراد
ساير اطلاعات: کاهوي زير آبي، گياهي است که مي تواند هم در زير آب و هم بر سطح آب هاي شيرين رشد کند. يعني در آب هاي کم عمق، قسمت هايي از گياه، بر سطح آب نمايان مي شوند.

Goldfish ( زبان اصلي )

Fri, 16 Apr 2010 11:31:00 GMT

<**ادامه مطلب...**>

First, goldfish tend to thrive at sub-tropical temperatures, which means about 68 to 72 degrees Fahrenheit. This is not to say that 75-degree water will kill the goldfish. It"s just that the lower temperatures are healthier for them. Cooler water holds more oxygen, which larger goldfish require for good health.

Second, goldfish tend to be much more massive than tropical fish. As they grow, they can easily eat more than the tropicals. The latter may end up suffering from malnutrition. At the same time, goldfish also produce far more waste products than the typical tropical fish. Some tropical species require very clean water and goldfish will make this rather difficult to maintain.

Third, temperate water fish (such as goldfish) and tropicals tend to carry different diseases and parasites and tend to be resistant to their specific diseases and parasites. Thus, the mixing of the two can expose each to health problems they are not at all capable of coping with.

The fact is that many species of fish often seem to get along well when they are young. As they mature, however, trouble can start. You might not notice problems immediately because aggressive or predatory behavior may occur at night. For example, your Chinese algae eater becomes both large and aggressive as it grows and could eventually spell serious trouble for your goldfish. Your first clue might be a dead fish, or two.